• English
  • Nederlands
Home > BLOG

Display as : cloud | list

    Go Back

    Shareholders value en strategie

    In de wereld van fusies en overnames leek het tot voor kort maar om één ding te gaan: shareholders value. En direct daar aan gekoppeld uiteraard de beloningen van investeerders, bankiers, sommige bestuurders, en een leger aan adviseurs (eh...waaronder wij). Het opbouwen van een duurzame strategische positie voor een onderneming is nogal eens ondergeschikt gebleken aan de belangen van aandeelhouders op kortere termijn. Bij verkoop van een onderneming gaat het vrijwel altijd uitsluitend om het belang van de aandeelhouder. Het belang van de onderneming zelf en andere daarbij betrokken stakeholders is over het algemeen zeker niet de drijvende kracht achter een verkoop. Het grootste belang is maximalisatie van de opbrengst. Helaas soms ten koste van. Met als consequentie ook dat een groot aantal overgenomen ondernemingen nu zuchten onder de hypotheek die was aangegaan voor de nabije toekomst, de overname moet tenslotte worden gefinancierd.

    Zolang het voor de wind gaat was dat geen probleem, maar inmiddels weten we beter. De ellende werd al snel nog groter als de koper een closed-end private equity fund was. Hun horizon ligt nu eenmaal niet meer dan een paar jaar vooruit en daarin moet het gebeuren. Hun interesse gaat niet uit naar de toekomst van een bedrijf op lange termijn. De focus ligt op maximalisatie van hun eigen rendement in een zo beperkt mogelijk aantal jaren. Private Equity fondsen hebben nu eenmaal een cyclus en moeten binnen enkele jaren  desinvesteren om hun eigen beleggers tevreden te stekken. Dat kan dus wel eens ten koste van het belang van de overgenomen onderneming gaan. Risico's zijn afgewenteld maar uiteindelijk betaald iemand de prijs. We weten allemaal hoe het verhaal is afgelopen. Natuurlijk zien wij als adviseurs hier ook weer handel in en is iedereen weer druk met corporate recovery, distressed debt en saneringen. Zo houden we onszelf goed bezig.

    Het tij is dus gekeerd; banken zijn weer risico avers. Een solvabiliteitsnorm van 40% is weer normaal, 50% soms zelfs. Ratio's zijn er in alle soorten en maten. Om het nog maar niet over opslagen en risico premies te hebben, die zijn niet overal even aardig. Natuurlijk begrijpelijk, maar het belang van de klant staat zeker niet voorop. Misschien slaan we nu weer een beetje teveel door de andere kant op. Het is evolutie; survival of the fittest. De een z'n dood in de ander z'n brood. Het geeft dus ook weer kansen. Voor ons ook want we zijn ook aardig druk aan het acquisitie front.

    Even weer terug. Shareholders value is dus niet de 'holy grail' en waardecreatie voor aandeelhouders is geen doel op zich. Meneer Welch haastte zich om te stellen dat hij niet door iedereen even goed begrepen was, het is slechts een maatstaf. Het is waar. Maar nog steeds niet genoeg. Want maar heel zelden wordt echt op lange termijn gedacht en ook niet gemeten. Dat is ook moeilijk want de toekomst is onzeker. En als gevolg daarvan financiële waarderingsmodellen nog meer. We kennen allemaal de hockeysticks. Er is maar één conclusie: shareholders value (of opbrengst voor aandeelhouders) is een te enge basis om een bedrijf op te beoordelen en te managen. Een bredere blik is belangrijk. Meer aandacht voor strategie. Voor ons dus een logische stap om in die behoefte te voorzien en onze relaties te helpen bij hun strategie ontwikkeling.

    Post a comment!
    1. Formatting options